OVER JIJ ALS CHE GUEVARA OP EEN COKESCHORT

you che

Het idee van een ‘che guevara generator’ is niet nieuw, wel gek. Alleen niemand heeft het idee totnutoe succesvol ten uitvoer gebracht.

Wat is de che guevara generator?

Een online tool waarbij ik een foto van mijzelf of van iemand anders (bijvoorbeeld Jan-Peter Balkenende of een goede vrind die jarig is) kan uploaden en deze in een paar muisklikken kan omtoveren tot een waar che guevara icoon.

Vervolgens wil ik dit plaatje plakken op een t-shirt, pet, mok of keukenschort (cokeschort) en dan dat item bestellen.

Waarom bestaat deze website niet!!????

OVER SEXY T-SHIRTS, FACEBOOK, HYVES EN VINGERVERF

t-shirts zijn suf

In het kader van de door ons opgerichte SOA heb ik een gek idee om sociale netwerksite Facebook te promoten. Ik heb niks tegen Hyves natuurlijk, maar in Nederland is Facebook de underdog (voor hoelang nog?) en ik ben altijd voor de underdog. 

“Beste Facebook, schakel een groot aantal hele lekkere meiden en heren in die met een sexy ’ik zit op facebook’ t-shirt op terrasjes en in cafés en clubs voor de nodige aandacht en word-of-mouth zorgen. Fotootjes verspreiden in de blogosfeer doet de rest. Succes met het marktleiderschap.”

Ok, vooruit, ook een ongevraagd adviesje voor Hyves.

“Beste Hyves, heb je gezien hoe Facebook aan de weg timmert met sexy ‘ik zit op Facebook’-hempjes? Tijd voor de tegenaanval. Hyves is veels te stoer voor die laffe t-shirts natuurlijk. Deel daarom vingerverf uit aan jullie leden en hoop op mooi weer…”

OVER BUUTVRIJ EN EEN STEAMING RED DRAGON OP EEN T-SHIRT

Buutvrij.com was een jaar of vijf geleden een van de eerste platforms in Nederland die aan user-generated-content en crowdsourcing deden. Ze deden aan user-generated-content en crowdsourcing nog voordat het zo heette zeg maar.

Het gekke idee is simpel. Je ontwerpt een plaatje voor op een t-shirt en als genoeg mensen dit leuk vinden gaat het shirt in productie en wordt deze via de site verkocht. Jij ontvangt royalties over de verkochte shirts.

Een paar weken geleden had ik inspiratie voor een t-shirt – Steaming Red Dragon – en heb ik een ontwerp gemaakt en ingestuurd. Deze hangt sinds vandaag op de site.

Nu moeten er dus iets van 50 mensen of zo reserveren. Je kunt trouwens kiezen welke kleur je wilt en ook wat voor model t-shirt (of trainingsjack of hoodie zelfs…)

Oh ja, wat een Steaming Red Dragon is zeg ik lekker niet.

PS Instructies voor het vinden van dit shirt: Kijk op www.buutvrij.com bij ‘nieuwe ontwerpen!’. Daar ergens in het rijtje tussen de andere ontwerpen vind je Steaming Red Dragon. Succes ermee!

OVER SAMEN JE EIGEN BROUWERIJ OPRICHTEN EN EEN GRATIS T-SHIRT

Voor de oprichters van BeerBankroll.com was het gekke idee een simpel een-tweetje. Een, ze vinden het concept van crowd funding interessant, twee, ze drinken graag bier. Resultaat, de eerste online community waar bierliefhebbers samen een brouwerij kunnen oprichten. Meedoen kost 50 USD per jaar maar dan krijg je wel alvast een t-shirt kado.

Ik vind het een gek idee, dus een goed idee. Alleen lijkt het alsof het project een beetje stilstaat na de vliegende start.

Op de eerste dag dat ze open gingen kreeg BeerBankroll een eervolle vermelding in de nieuwsbrief van Springwise, een dikke maand later hadden ze ‘maar liefst’ vijftig nieuwe leden, maar nu – zo’n acht maanden na de start – blijft het een beetje stil op de site. Het laatste nieuwtje op de site dateert van juli vorig jaar en het forum is niet echt gezellig. Het benodigde startkapitaal van 100.000 dollar lijkt nog lang niet bij elkaar.

Wellicht dat 50 dollar per jaar wat afschrikt om mee te doen. Ik denk namelijk dat crowdfunding het beste werkt als het een impulsaankoop betreft – dus een kleine investering van max een tientje - óf als iemand écht betrokken is bij het doel van het project.

Met een gratis t-shirt en ‘kans op mooie prijzen’ haal je ze in ieder geval niet over de streep

OVER DRAKEN OP EEN T-SHIRT EN ZES SHOTJES VODKA

zoiets, maar dan op een t-shirt

Draken, Piraten en Tatoeages
Ik zou die dag ergens in De Pijp een koffietje gaan drinken. Bij de ingang van het café lag op een tafel een stapel krantjes en flyers met wat er die maand allemaal te doen was. Ineens had ik een ansichtkaart vast, met daarop een tekening van een lichtblauw t-shirt met een plaatje van een naakte vrouw verstrengeld met een vuurspuwende draak, piratentatoeage-stijl.

Kontzak
Dat t-shirt wilde ik wel. Op de achterzijde van de kaart stond niets. Oh wacht, in de hoek stond heel klein een vaag websiteadres. Ik stak de kaart in mijn kontzak en dacht er verder niet meer over na. De koffie was klaar.

Snippertje
Een paar dagen later dwarrelde een snippertje uit mijn broek na een bezoekje aan de wasmachine. Met daarop moeilijk leesbaar het vage websiteadres. Ik kijken en jawel hoor, op die website las ik hoe ik dat exclusieve t-shirt kon bemachtigen. Ik moest een internationaal nummer bellen. Uit de VS. Voor verdere instructies.

De Havenkroeg
Vanaf een vooraf ingesproken bandje hoorde ik een krakende Amerikaanse stem mij vertellen dat ik – als ik dat felbegeerde t-shirt wilde hebben – alleen het volgende hoefde te doen: 1) maandagavond 22.00 uur mij aan de bar melden van ‘De Havenkroeg’ in Rotterdam. 2) honderd Amerikaanse dollars in cash meenemen.

Handelaren en Hoeren
Maandag om tien uur precies loop ik met honderd dollar cash in mijn kontzak naar de barman van De Havenkroeg, een of ander obscure internationale ontmoetingsplaats in Rotterdam voor zeelieden, handelaren, muzikanten, hoeren en andere dorstigen.

Zes Shotjes Vodka
Ik zeg “Ik kom voor mijn t-shirt” en als reactie daarop spuugt de barman een keer flink op de toog. Met een doekje veegt hij de boel schoon. Dat dan weer wel. De beste man zet zes shotglaasjes voor mijn neus, vult ze tot de rand met vodka en gebaart dat ik ze op moet drinken.

Kale Kleerkast
De wodka’s zijn naar binnen. Ik kijk omhoog en zie dat de barman mij wijst op een of andere kale kleerkast die aan de hoek van de bar aan een whisky zit te lurken. Lichtelijk aangeschoten schuifel ik in zijn richting. “Mijn t-shirt?” probeer ik voorzichtig.

Donker Steegje
De kleerkast pakt mij direct bij mijn nekvel en sleept me door de achterdeur die – echt waar – uitkomt op een donker steegje. Met zijn linkerhand houdt hij me in een ijzeren greep en met zijn rechterhand begint hij als een dolle in mijn zakken te graaien. Als hij alle honderd dollars heeft buit gemaakt laat hij me los en begint hij, als een baby want zonder tanden, te lachen.

“Wat voor maat heb je? Medium?”

Tien minuten later zit ik in de tram richting station met mijn zuurverdiende nieuwe shirt. Met een gevoel dat moeilijk valt te omschrijven. Ik weet nog wel dat ik dacht:

‘Poe hee, Wat een gek idee’

Gratis t-shirts!!

Ik heb nu al geen trek meer

Omdat ik zelf ooit een talentvol t-shirt ontwerper was bij m’n vrienden van Buutvrij trok het volgende gekke idee op Springwise mijn aandacht.

Geef je op bij Gitchers en je krijgt een gratis t-shirt. Uiteraard wel eentje met een reclameboodschap erop maar dan heb je wel een gratis t-shirt. ik vraag me af wat voor bedrijven hier aan mee doen en ik heb op die site dan ook geen enkel plaatje van een t-shirt kunen ontdekken!

Oh wacht, op het weblog van Gitchers heb ik er eentje kunnen vinden. “I’ll do anything for a Burrito.”

Kijk, weten we ook meteen wie de doelgroep is. Hongerige computernerds die te lui zijn om naar de stad te gaan om fatsoenlijke kleren te kopen