-
OVER EEN SUÏCIDALE DVD
Posted on December 9th, 2009 1 commentdit zijn de deeveedeetjes die James Bond altijd kijkt…
Het is alsof je een dvd huurt, alleen hoef je hem niet terug te brengen. Vanaf de eerste afspeelbeurt wordt een chemisch afbreekproces in gang gezet dat de dvd na 48 uur onleesbaar maakt. “We hebben voorlopig nog maar één verkooppunt, maar we zoeken wel volop naar andere verdelers,” zegt Marianne Wauters van Games, Movies and More.
De dvd’s zijn gemaakt van plastic die een speciale chemische stof bevat. Na contact met de laserstraal van de dvd-speler zorgt deze stof ervoor dat de informatie op de schijf wordt vernietigd. De dvd’s kunnen gerecycleerd en opnieuw gebrand worden.
In Frankrijk, Duitsland, Italië en IJsland zijn al zogenaamde ‘48-dvd’s’ op de markt. Binnenkort komen daar dus de eerste 48-dvd’s met Nederlandse ondertitels bij.
-
OVER VINGERPROTESES EN USB-FIKKEN.
Posted on March 18th, 2009 No commentsDat Finnen raar zijn is niets nieuws. Toch knap dat die lui je kunnen blijven verbazen!
Ik heet Martijn, maar vrienden noemen me Tonnie. Het kan dan ook geen toeval zijn dat ik steeds meer fan begin te worden van Tonie, een blogger op Bright.nl, waar ik eerder al het pimpthisbum-verhaal wist te vinden.Als ‘het gekste idee van finland’ zou bestaan, hadden we hier een winnaar te pakken! De Finse Jerry Jalava was een jaar geleden betrokken bij een motorongeluk. Hij verloor daarbij zijn vinger. Lastig natuurlijk, maar als een ware Fin wist deze gast daar weer een positieve draai aan te geven.
In zijn protese liet hij namelijk een USB-stick inbouwen. Een USB-FIK, dus eigenlijk. Zo had hij altijd zijn gegevens bij zich. Handig.
Het begin van een nieuwe traditie? Ik weet er nog wel een paar! Lades in je houten been. Een camera in je glazen oog en wat dacht je van een beeldscherm op je buik.
James Bond en Teletubbies: eat your hart out!
-
OVER MEE NAAR BED GAAN IN DE KROEG
Posted on March 10th, 2009 No commentsTijd voor weer een horeca-concept dat navolging verdient. Al jaren vraag ik me af waarom er nog geen danscafé bestaat met de naam ‘bed’.
Dit is een briljant verhaal, dat je tot in den treuren kan marketen:
- Pay off: ‘ga je mee naar …?”
- Iedere maand de populaire pyamaparty.
- Speciale rookruimte, waar je oude film- en reclamefragmenten toont waarbij in Bed gerookt wordt.
- Speciale nightevents, eindigend met een ‘ontbijt op bed’
Flauw?
Misschien wel. Maar wie had er verwacht dat de schooluniformfeesten in de Engelstalige gebieden zo’n succes zouden worden als een paar jaar geleden. Het is simpel en dus goed te hypen!
Kortom, wil jij met mij naar bed? Zorg dan dat die tent er komt! Voor een avondje gratis stappen, doe ik hierbij afstand van dit concept!




